March 18, 2005
Daar waar je al die tijd zo bang voor bent geweest
Hallo allemaal,
Afgelopen dinsdag kregen we te horen waar we een jaar lang voor gevreesd hebben. Een beenmergpunctie naar aanleiding van zorgwekkende bloedwaarden op maandag liet zien dat de leukemie weer terug is. Daar waar 2 weken geleden nog sprake was van 100% donorcellen, waren nu reeds tussen de 40 en 50% foute cellen aanwezig.
Nu is er geen hoop meer. Het is zo oneerlijk.
Ons kleine dappere meisje heeft zo goed haar best gedaan het afgelopen jaar. De uitgangspositie voor de transplantatie in december was optimaal: een 100% donor, geen restziekte meer in het lichaam en Lisa was in topconditie. Dan komen heel snel de eerste cellen op en dat blijken dan donorcellen te zijn. Net als je dan een beetje gaat geloven in een goede afloop, net op het moment dat je niet meer van dag tot dag leeft maar plannen maakt voor overmorgen, dan opeens houdt de wereld op te bestaan.
De zeer korte tijd die we nog hebben met z´n drietjes gaan we zoveel mogelijk genieten. Lisa is gewoon bij ons thuis en alles is er op gericht dat ze niet hoeft te lijden. Ons meisje heeft rust verdiend.
Posted by Patricia en Marco at 08:07 PM
March 08, 2005
Zorgen? Of toch niet...
Hallo
De bloeduitslagen van gisteren waren niet zo goed. De bloedplaatjes waren erg gedaald en een andere waarde gestegen en dat zou volgens de dokter kunnen duiden op beenmergsuppressie. Het aantal segmentkernen was gisteren nog niet bekend en als die goed zijn, hoef ik pas volgende week maandag terug. Anders wil de dokter mischien van de week al een beenmergpunctie doen. Papa en mama zijn dus erg geschrokken gisteren.
Ikzelf voel me in ieder geval wel goed. Ik liep door het ziekenhuis te rennen gisteren en te roepen.
Gaaf joh, vorige week lag allemaal sneeuw in onze tuin! Mama had een slee gekocht, daar kan ik opzitten en dan iemand anders de slee trekken. Iedereen wilde met mij sleeën papa en mama, alle opa's en oma's. Geweldig hoor! Oh, en opa Mermans heeft een grote sneeuwpop gebouwd, nog groter dan ikke. Ik heb gisteren nog allemaal extra sneeuw op de pop zijn buik geplakt (dan lijkt 'ie meer op papa, hahaha). Het is trouwens wel koud hoor die sneeuw. Papa had mij zonder wantjes buiten laten lopen, maar toen ik omviel, vond ik het toch echt niet leuk meer. Brrrrr...
Tja, en toen belde vanmiddag om 1/2 5 de dokter om te vertellen dat ik ruim 2600 segmentkernen heb! Da zijn er meer dan ik ooit heb gehad en zelfs de verhouding is nu binnen de normale grenzen (46%). Iedereen is weer een beetje gerustgesteld: papa, mama, opa's & oma's, ooms & tantes, vrienden en papa's collega's.
Nou dag hoor tot de volgende keer.
PS: Voor ik het vergeet! Er staan nieuwe fotootjes van mij in de sneeuw!!
Posted by lisa at 05:28 PM | Comments (6)
March 01, 2005
Mama buiten gesloten!
Halloooo hierrr iiiis..... LISA!!!
Hahahahahahahaha, ik moet er nog steeds heel hard om lachen. Gisteren moest ik natuurlijk weer op controle. Mama ging mij in de autostoel zetten en toen had ik stiekum de autosleutel gepakt en op het knopje gedrukt: alles op slot. En toen gooide mama mijn deur dicht! Ikke in de auto en mama buiten, en mama's tas met telefoon en huissleutels op de voorstoel. En ik zat maar te lachen, hahaha. Toen is mama bij de overburen gaan bellen en toen kwam opa op zijn fiets aangeraced met de huissleutel. We waren toch nog wel op tijd in het WKZ hoor.
Nou, mijn bloedwaarden zagen er allemaal goed uit, zelfs de verhouding segmenten en leuco's is bijna zo als het hoort. De dokter was dus weer tevreden (en papa en mama dus ook)!
Nou doe ik alleen al 2 avonden een beetje spugen tijdens de voeding. Mischien dat ik teveel water slobber of me veel te druk maak de hele dag? Verder gaat het gewoon hartstikke goed hoor. Ik ben heel druk met freubelen, brabbelen, spelen en vanochtend toen papa wegging, was ik op mijn buik aan het zwemmen in bad, lekker hoor!
Nou tot ziens maar. Tot volgende week, dan is weer de uitslag van de herkomst van de celletjes.
Dikke kusssss
Posted by lisa at 09:50 AM | Comments (7)