« Tja, en dan..... | Main | Daar ben ik weer! »
January 30, 2005
Sturen ze me zo maar naar huis!
Hallo allemaal,
Het heeft even geduurd voordat ik weer een berichtje op de site kon zetten. Maar ja, ik was uit de flow en dus had ik het vreselijk druk met heen en weer lopen door de kamer. Ik bedacht opeens dat ik ook wel zonder papa en mama kan lopen! Dat gaat goed joh.
Tja, toen moesten papa en mama afgelopen disndag weer met de dokter praten en toen zei de dokter opeens dat ik mischien aan het eind van de week naar huis mocht. Alleen moest wel mijn "hickman" er nog uit. Kwam ik weer op het spoed programma terecht en spoed betekent dat het heel heel lang kan duren. Pas om 20 uur! En ik was al vanaf 8 uur nuchter en het was maar 10 minuten werk...
En toen mocht ik vrijdag naar huis. Alles weer helemaal opnieuw ontdekken. Leuke spulletjes om mee te freubelen op mijn eigen kamertje. En... ik heb in mijn eigen bedje geslapen. Goed hè!
Wel heel erg leuk om weer thuis te zijn hoor, maar ook heel erg vermoeiend. Ik moet namelijk zoveel heen en weer lopen, van de kamer naar de keuken en weer terug enzo...
Maar ja, maandagochtend moet ik weer naar het ziekenhuis voor controle. Toch wel weer een beetje spannend hoor.
Dag een hele dikke knuffel van mij.
Posted by lisa at January 30, 2005 01:01 PM
Comments
Hallo Lisa,
Wat geweldig dat je weer thuis bent zeg. Ik was donderdag nog even bij je langsgeweest maar toen lag je, moe van het lange wachten, eindelijk te slapen. Ik hoef pas 10 maart weer naar de dokter en waarschijnlijk de 22e maart opgenomen voor de 2e transplantatie, hopelijk gaat het dan net zo goed aflopen als met jou! De groetjes aan je papa en mama ook van mijn papa en mama. Dikke knuffel van je vriendje Sam
Posted by: fam Peters at January 30, 2005 02:46 PM
Dag Lisa,
Wat geweldig dat je weer thuis bent!
Daar hoor je en daar moet je blijven, gezond en wel.
Speel maar lekker veel met papa en mama (Marco: VEEL VRIJ NEMEN!!!) en rust goed uit.
Als je wat bijgekomen bent, kom ik graag weer eens bij jou en papa en mama langs.
Groetjes,
Tom (die meneer voor wie je zo verlegen was afgelopen woensdag) en de rest uit Zutphen.
Posted by: Tom at January 30, 2005 08:37 PM
Dag Lisa,
Vandaag heb ik je site voor het eerste gezien en meteen het goede nieuws kunnen lezen. Fantastisch dat je weer thuis bent. Ik heb je nog niet ontmoet maar heb je berichten en foto's gezien. Je kan heel lief lachen.
Ik ben een oude bekende van je mama, van toen we nog studeerden. Dat is dus al weer even geleden. Doe haar maar de hartelijke groeten want ik heb haar al lang niet meer gesproken. Zelf heb ik drie kinderen, Kirsten, Nienke en Rens die, net als jij, ook nog erg jong zijn. En als ik jou foto's zo zie dan weet ik zeker dat je ouders erg trots op je zijn.
Heel veel plezier thuis en succes morgen.
Groetjes aan je mama en papa
Tom B
Posted by: Tom B at January 30, 2005 10:50 PM
He hallo Lisa,
Wat goed zeg dat je al weer thuis bent. Wel een verrassing zeker. Als je weer wat bekomen bent van het wandelen en onderzoeken Komen we zeker een keertje aan.
Groeten Toine en Irène
Posted by: Irène en Toine at January 31, 2005 08:14 AM
Dag Lisa
Fantastisch dat je weer thuis bent. Ik geloof inderdaad dat dat heel (in)spannend is. Ook voor papa en mama.
Wat goed van je dat je al los kan lopen, nu wordt de wereld ineens veeeel groter.
Veel plezier en de groeten aan je papa en mama.
Jeroen en Connie
Posted by: Connie en Jeroen at January 31, 2005 08:22 AM
Hoi kanjer,
Wat fijn dat je thuis bent! Geniet maar lekker van alle ruimte die je daar hebt en loop maar snel naar mama en papa om ze de groetjes te doen van ons. Tot gauw!
Ellen, Marco, Stijn en Niels
Posted by: fam. Aartse at January 31, 2005 10:22 AM
Hoi lieve ondeugende Lisa,
Jij hebt voor het mooiste cadeau gezorgd wat oma en opa voor hun 25 jarige trouwdag maar konden wensen; je bent weer thuis. Lisa, geweldig, wát een goed nieuws. Ook je mama en papa zullen hier ontzettend blij mee zijn.
Maar je moet inderdaad je eigen thuis weer opnieuw gaan ontdekken. Als je zo lang in het ziekenhuis hebt gelegen "vergeet" je wat er thuis nog allemaal op je ligt te wachten. En wat is de huis én de wereld dan ineens groot hè! En daar wordt je uiteraard in het begin snel moe van. Al hebben we het idee dat je ook dat snel onder controle zal hebben.
Geniet maar van alles wat het leven je te bieden heeft!
Dag meissie, een dikke smakkerd van ons allebei!
Paul en Hansje
Posted by: Paul & Hansje at January 31, 2005 11:41 AM
Hoi Lisa,
Wat een geweldig nieuws, heeft het duimen van iedereen toch geholpen... Ik heb er nog zere duimen van.
En, heb je al veel nieuwe dingen ontdekt tijdens het wandelen door het huis?? Nu kun je lekker spulletjes van papa en mama verstoppen, hi hi, kun je hun ook bezig houden.
Als het straks mooi weer wordt, kun je ook lekker in de tuin stappen. Nou die is bij jullie zo groot dat je daarin wel kunt verdwalen....
Groetjes van Hettie en Marcel
Posted by: Hettie at January 31, 2005 01:17 PM
Hallo meiske,
Wat superdeduper dat je weer thuis bent. Ik had het nog niet gelezen, maar gelukkig vertelde jouw oma (mijn zus) het grote nieuws. Nu maar weer verder met ontdekken en ondeugend zijn!! Nu gaan we wachten tot we bij je thuis op bezoek kunnen komen. Maar.........zorg eerst maar dat je meer weerstand krijgt (je weet wel, om al die bacteriën en virussen buiten je lijfje te houden).
Dikke knuffels van ons vieren, ook voor mama en papa.
Aty
Posted by: Aty at January 31, 2005 01:41 PM
Heeee rakkertje,
Ik heb je stiekem vrijdag al zien slapen in jouw 'natuurlijke habitat', en hoop dat je snel veel weerstand opbouwt zodat je lekker zorgeloos kan rondbanjeren! Het blijft allemaal nog wel onwennig en spannend voor jouw oudertjes, maar als jij gewoon je best doet zoals we gewend van je zijn, dan worden ze spoedig wat geruster en relaxter!
Laurette en ik zijn SUPERtrots dat je gewoon lekker je eigen gang gegaan bent in het ziekenhuis en iedereen hebt laten zien wat een sterke meid je bent! Ga zo door!
Enneeeeeh....
Laurette kijkt er al naar uit om met jou de glijbaan af te roetsjen!
Groetjes!!!!
Teun en Laurette
Posted by: teun at January 31, 2005 03:34 PM
Lieve Lisa,
Fijn dat je thuis bent. Geniet ervan samen met je papa en mama. Wij hebben nog een leuk spelletje. Heel hard rond rennen en dat moet papa of mama jou pakken en als ze jou dan bijna te pakken hebben; er weer snel vandoor rennen. Jij wordt er wel heel erg moe van en uiteindelijk krijgen wij de slappe lach. Waarom dat weten we eigenlijk niet. Ga maar lekker spelen met je speelgoed!
Groetjes
Freek en Jeroen
Ruud en Mireille
Posted by: Freek en Jeroen at January 31, 2005 09:04 PM
Wauwie Lisa,
Wat ontzettend gaaf dat je nu thuis bent! Echt helemaal super hoor! We hopen dat er nu niet weer een tegenslag komt en je weer lekker helemaal beter wordt! En ga maar goed oefenen met heen en weer lopen in huis, want als het strakjes weer mooi weer wordt, kun je de achtertuin ontdekken, en die is láng...
Dikke knuffels van Léon en Kim
Posted by: Kim at February 3, 2005 11:20 AM