« Rustig aan... | Main | Vandaag nog niet naar huis »
November 19, 2004
Hallo allemaal,
Het is een paar dagen geleden, dus er is best wel wat gebeurd. Nou ben ik dus weer cellen aan het aanmaken, zoveel dat ik volgende week naar huis mag/moet... De dokter moet nog wel in mijn beenmerg en mijn liquor (neeee boefjes, niet likeur) om te kijken of dat schoon is.
Eind volgende week horen we ook of er een passende donor is en of er nog voor de kerstdagen getransplanteerd kan worden. Heel spannend allemaal, vooral voor papa en mama. Dus asjeblieft allemaal heel hard bidden, duimen, hopen, etc.
Raad eens!! Ik heb van de week losgelopen, goed hè!!!! Soms doe ik nog wel omvallen en ik heb dus wel allemaal blauwe plekken op mijn koppie. Ik doe ook al de hele week alleen slapen 's nachts. Papa en mama vinden dat nodig omdat als ik getransplanteerd wordt, ook alleen moet gaan slapen. Enne, het gaat best wel goed, hoor.
Nou dag hoor. Oh ja, papa heeft de foto's van Sinterklaas naar mijnheer Teun gestuurd dus goed op blijven letten op de site!
Kus van mij.
Posted by lisa at November 19, 2004 01:18 PM
Comments
He Lisa,
Top dat je weer nieuwe cellen aanmaakt en even naar huis mag. Toch best spannend allemaal. En nu maar hopen enzo dat die donor straks helemaal goed is. Wat knap van je dat je al los kunt lopen. Nu moeten papa en mama veel beter hun best doen om je te pakken te krijgen en kun je overal nog beter bij.
Hoe de goede cellen maar goed vast.
Peter (collega van papa en mama)
Posted by: Peter at November 20, 2004 12:15 AM
Hoi Lisa,
Net ging er even wat mis met de computer. We gaan het gewoon weer opnieuw proberen. Ik had wel een hele tekst geschreven. Maar ja, je weet dat ik niet zo handig ben.
Je lichaam heeft het maar druk. Cellen aan het aanmaken en loslopen. Je bent echt een doorzetter. En dat vallen geeft helemaal niks hoor. Want je moet het toch leren en vallen en opstaan horen daar echt bij.
Knap hoor dat je al een paar keer alleen geslapen hebt. Je bent al zo'n grote meid. En grote kindje kunnen weleens alleen slapen. Voor papa en mama zal datook wel vreemd zijn.
Nou een spannende tijd voor jullie. Hopelijk hebben ze een passende donor voor je gevonden. En kunnen ze snel overgaan om het beenmerg te transplanteren (jeetje wat een moeilijk woord)
Ook het naar huis gaan is voor jullie erg spannend. We denken aan jullie en hebben het eekt op onze duimen staan, maar we gaan door.
Nou meid, wens papa en mama sterkte. Dat heb jij ook nodig.
Groetjes Willeke
Posted by: willeke at November 20, 2004 08:43 AM
Wauw wat goed zeg! Alleen lopen, alleen slapen!! Je wordt echt al een hele grote meid! Ik vind het echt heel knap van je dat je dat allemaal al zo goed kan. Petje af. Hopelijk kunnen papa en mama er ook aan wennen dat je nu alleen slaapt, maar uiteraard vinden het ze vast ook wel fijn om weer eens samen in één bed te liggen.
Met de transplantatie wordt het nu wel heel spannend zeg, we zullen er nog een schepje bovenop doen met het duimen.
Verder heel veel sterkte met cellen aanmaken en dat jullie met enige rust even naar huis kunnen volgende week.
Veel lieve groetjes van de Gouwentakkies.
Posted by: Connie en Jeroen at November 20, 2004 08:39 PM
Helemaal goed dat alleen lopen. Dan kun je straks met je pappa een hele lange mars lopen. Eentje van 80km....
Doe goed je best! En ik duim heel hard met je mee...
Groetje
Sander
Posted by: Sander at November 22, 2004 02:02 PM