Lisa de Weerd

Miauw,
Ook het leven van een poes valt niet mee hoor. Zit ik alleen thuis, komt die lange 's avonds een poosje bij mij uitrusten (ga ik lekker op zijn buik liggen), ben ik net gewend verdwijnt hij plotseling naar de overkant van het grote water. Moet ik me behelpen met twee senioren die me een poosje knuffelen en eten geven, maar wat heb ik daar nou aan ik wil gezelschap en een kleine frutsel die aan mijn staart trekt.
Gisteren moest ik opeens in dat hok met tralies; aha ik ga gezellig naar baasje, bazinnetje en de kleine frutsel. Nee dus. Ik ging naar de dierenarts die mij een prik gaf. Gelukkig niet in mijn kop, maar in mijn nek. Nou heb ik daar nogal wat vel dus ik merkte er weinig van. Ik vind het wel stoer dat jij gewoon maar van die prikken in je hoofd laat geven zonder te bijten en te krabben.
Na deze ervaring werd ik gedropt met al mijn spullen in een bejaardenwoning. Toen ze mij mijn bak lieten zien ben ik daar lekker in gaan zitten en kwam er voorlopig niet meer uit. Maar zo'n kleine ruimte gaat vervelen dus ging ik op onderzoek uit. Achter de wasmaschine moet ik niet zijn, kleine benauwde ruimte voor een poes van mijn formaat (volgens de dierenarts moet ik op dieet omdat ik te dik zou zijn, hoe komt ze op het idee). Ze hebben lekkere zachte stoelen die onder de tafel staan en ik heb er één in beslag genomen; gaat mooi niemand meer opzitten want daar lig ik dus. Ik krijg eten en drinken op tijd en ze zijn wel aardig. Het haalt natuurlijk niet bij thuis, maar ik neem er maar genoegen mee; alleen is maar alleen.
Als jullie thuiskomen niet vergeten mij op te halen hoor. Ik wacht op je.

Hallo kleine stoere meid,
wat goed van je dat je al die celletjes laat verdwijnen. Wij zijn super trots op jou en je papa en mama! Mooie foto's staan er op de website, en het is erg leuk om je te horen lachen.
Groetjes van John en Julie

Hoi lieve Lisa,

Wat een goed nieuws, dat van die celletjes. We snappen natuurlijk niet helemaal waar het over gaat, maar we weten wel dat het iets is om blij mee te zijn!
Heel veel kusjes van Stijn en Niels (en van papa en mama) xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Lisa,

Wat knap zeg, dat je alweer zoveel foute cellen uit je hersenvocht hebt weggejaagd! Ga zo door hoor!

Dus mama houdt veel meer van Barbapappa dan jij????

Nou, sterkte meid, zet 'm op! Ook een knuffel voor je papa en mama he, want dat je zo'n bikkel bent heb je natuurlijk niet van een vreemde ;-)

Kim en Léon

Wat heb jij een aanstekelijke lach! Ik heb net geluisterd en ik moest er zelf ook van lachen!

Mooi zo dat je weer wat van die foute cellen hebt weggewerkt. Alweer een stapje! Volhouden he!

Fijn dat je moeder de Barbapappa's zo leuk vindt. Als je ze zat bent, moet je maar tegen haar zeggen dat ze kabouter Plop weer op moet zetten hoor!

een knuffel van Jeroen en Connie